زمینه

سینوس پایلونیدال بیماری شایعی در قسمت ساکروکوکسیژیال است که بیشتر افراد جوان را گرفتار می کند و سبب ناتوانی و نیاز به استراحت در منزل و دوری از کار می شود. علیرغم اینکه درمان این مشکل به روش جراحی به یک قرن گذشنه برمیگردد، هنوز درمان مطلوب کنتراورسی است و مطالعات اخیر رویکردهای جراحی متفاوتی را مطرح کرده است، بطوریکه توافق کلی برای روش جراحی وجود ندارد. تنها توافق موحود در مورد آبسه سینوس پایلونیدال است که درمان آن انسیزیون و درناژ است. 

مواد و روش کار

در این مطالعه آینده نگر که روی 96 بیمار انجام گرفت، بیماران به دو گروه A که تحت جراحی و ترمیم اولیه قرار می گرفتند و گروه B که تحت جراحی و ترمیم ثانویه قرار می گرفتند، تقسیم شدند و بعد یک سال از جراحی پیگیری شدند.

یافته ها

در بیماران گروه A، ترمیم اولیه با استفاده از فلپ موضعی و در بیماران گروه B، زخم به روش باز درمان گردید. در هیچیک از گروه ها عود رخ نداد. شواهد عفونت در 9 بیمار از گروه A، و 7 بیمار گروه B دیده شد که همگی به روش موضعی کنترل شدند. در 7 بیمارر بازشدن مختصر زخم رخ داد که به روش موضعی کنترل گردیدند.

نتیجه گیری

شاخصهایی نظیر طول مدت بهبودی کامل، راه رفتن بدون درد، نشستن بدون ناراحتی و زمان بازگشت به کار مورد استفاده قرار گرفتند که همگی در گروه A بهتر و سریعتر بودند.

کلمات کلیدی

سینوس پایلونیدال، ترمیم اولیه، فلپ پیشرفته، بهبودی ثانویه.