زمینه: یرسینیا پستیس، عامل طاعون، باکتری گرم منفی، غیر متحرک و کند رشد متعلق به خانواده انتروباکتریاسه می‌باشد. بر اساس طبقه‌بندی CDC این باکتری به دلیل نرخ بالای مرگ و میر و انتقال آسان انسان به انسان در دسته A عوامل بیوتروریسمی قرار گرفته است. علی‌الرغم حساسیت و دقت بالای PCR، ممکن است نتایج منفی کاذب به علت وجود مهارکننده موجود در نمونه‌های بالینی مشاهده شود. هدف از این مطالعه ساخت کنترل داخلی جهت تشخیص اختصاصی یرسنیا پستیس می‌باشد.

روش کار: در این پژوهش، پرایمرهای تشخیصی بر اساس ناحیه حفاظت شده‌ای از ژن‌های caf1 و pla توسط نرم افزار Allele ID 7.6 طراحی گشت. پرایمرهای هیبرید برای کنترل داخلی با استفاده از توالی ژن AOX1 مخمر پیکیا پاستوریس و ژن هدف طراحی شد. واکنش PCR بر روی DNA ژنومیک یرسینیا پستیس انجام گشت. محصول آن جهت ساخت کنترل داخلی در وکتور pTZ57R/T قرار گرفت. سپس، عملکرد کنترل داخلی توسط پرایمرهای تشخیصی مورد بررسی قرار گرفت.

یافته‌ها: در الکتروفورز محصول PCR ژن‌های caf1 و pla به ترتیب باندهایی به طول 117 و 136 جفت باز و نتیجه تکثیر کنترل داخلی caf1-IC و pla-IC به ترتیب قطعاتی با طول 227 و 250 جفت باز  رویت گردید، بنابراین محصول کنترل داخلی از نظر اندزه اختلاف مناسبی با محصول ژن‌های هدف دارا می‌باشد.

نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد کنترل مثبت داخلی ابزاری مؤثر برای جلوگیری از نتایج منفی کاذب و تأیید صحت نتایج می‌باشد.

واژگان کلیدی: یرسینیا پستیس، طاعون، PCR، کنترل داخلی