دوره 42، شماره 3 - ( 1403 )
جلد 42 شماره 3 صفحات 62-57 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دپارتمان پزشکی ورزشی، دانشکده پزشکی، بیمارستان رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران، تهران، ایران
چکیده: (1370 مشاهده)
چکیده
زمینه : پارگی عضله فلکسور دیجیتروم لونگوس(Flexor Digitorum Langous) یک مورد بسیار نادر است که تاکنون موارد انگشت شماری در گزارش ها ذکر شده است. تشخیص و درمان مناسب باعث کاهش عوارض ناشی از این پارگی میشود و به کاهش بار ناشی از آسیب به ورزشکار و تیم کمک میکند.
معرفی بیمار: آقای 38 ساله، ورزشکار حرفه ای دو و میدانی، که با درد قسمت داخلی ساق پا حین دویدن و با لنگش پای راست مراجعه کرد. هیچ گونه سابقه ی ابتلا به دیابت و بیماری های عفونی و التهابی مفصلی و مصرف داروهایی همچون فلوروکینولون، کورتیکواسترویید و مکمل های حاوی آن ها و همچنین استاتین ها و سایر داروهایی که آسیب تاندون بدهد، را نمی داد و برای ایشان تشخیص پارگی درجه 3 عضله فلکسور دیجیتروم لونگوس همراه با هماتوم گسترده داده شد. MRI نیز تشخیص پارگی درجه 3 را تایید نمود. درمان هایی شامل آسپیره کردن هماتوم، تزریق پلاسمای غنی شده از پلاکت (PRP-Platelet-rich plasma) تحت راهنمای سونوگرافی در محل پارگی و فیزیوتراپی و پروتکل توانبخشی ویژه در نظر گرفته شد. بیمار با پایبندی به انجام برنامهی توانبخشی، بهبودی واضحی در عملکردش را گزارش نمود.
نتیجهگیری: تاکنون فقط در چند گزارش موردی پارگی این عضله به صورت خود به خودی یا به دنبال دررفتگی مچ پا یا شکستگی قوزک ها و استخوان تالوس گزارش شده است. درمان در نظر گرفته شده با توجه به پاسخ بیمار، موثر واقع شد. دقت کافی در برخورد با موارد مشابه جهت تشخیص دقیق و درمان مناسب از اهمیت فراوانی برخوردار است.
زمینه : پارگی عضله فلکسور دیجیتروم لونگوس(Flexor Digitorum Langous) یک مورد بسیار نادر است که تاکنون موارد انگشت شماری در گزارش ها ذکر شده است. تشخیص و درمان مناسب باعث کاهش عوارض ناشی از این پارگی میشود و به کاهش بار ناشی از آسیب به ورزشکار و تیم کمک میکند.
معرفی بیمار: آقای 38 ساله، ورزشکار حرفه ای دو و میدانی، که با درد قسمت داخلی ساق پا حین دویدن و با لنگش پای راست مراجعه کرد. هیچ گونه سابقه ی ابتلا به دیابت و بیماری های عفونی و التهابی مفصلی و مصرف داروهایی همچون فلوروکینولون، کورتیکواسترویید و مکمل های حاوی آن ها و همچنین استاتین ها و سایر داروهایی که آسیب تاندون بدهد، را نمی داد و برای ایشان تشخیص پارگی درجه 3 عضله فلکسور دیجیتروم لونگوس همراه با هماتوم گسترده داده شد. MRI نیز تشخیص پارگی درجه 3 را تایید نمود. درمان هایی شامل آسپیره کردن هماتوم، تزریق پلاسمای غنی شده از پلاکت (PRP-Platelet-rich plasma) تحت راهنمای سونوگرافی در محل پارگی و فیزیوتراپی و پروتکل توانبخشی ویژه در نظر گرفته شد. بیمار با پایبندی به انجام برنامهی توانبخشی، بهبودی واضحی در عملکردش را گزارش نمود.
نتیجهگیری: تاکنون فقط در چند گزارش موردی پارگی این عضله به صورت خود به خودی یا به دنبال دررفتگی مچ پا یا شکستگی قوزک ها و استخوان تالوس گزارش شده است. درمان در نظر گرفته شده با توجه به پاسخ بیمار، موثر واقع شد. دقت کافی در برخورد با موارد مشابه جهت تشخیص دقیق و درمان مناسب از اهمیت فراوانی برخوردار است.
نوع مطالعه: گزارش مورد |
موضوع مقاله:
پزشکی ورزشی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |