fa اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر کاهش میزان پرخوری و افسردگی بیماران زن مبتلا به اختلال پرخوری افراطی عمومى General پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>زمینه:</strong> نگرانی درباره افزایش میزان شیوع اضافه وزن از شواهدی بر می<span dir="LTR">‌</span>خیزد که نشان می<span dir="LTR">‌</span>دهد، وزن اضافی یک اثر نامطلوب بر سلامت و طول عمر دارد. بیماری<span dir="LTR">‌</span>های مربوط به اضافه وزن و چاقی شامل فشار خون بالا، دیس لیپیدی، دیابت نوع 2، بیماری سرخک تابی قلب، سکته، ورم استخوان- مفصل، بیماری<span dir="LTR">‌</span>های تنفسی، انواع معینی از سرطان و اختلالات خلق می<span dir="LTR">‌</span>باشد.</p> <p dir="RTL"><strong>روش کار: </strong>به این منظور، درقالب یک طرح نیمه آزمایشی 16 آزمودنی زن با تشخیص اختلال پرخوری افراطی که به کلینیک مشاوره تغذیه و رژیم درمانی در شهر تهران مراجعه کرده بودند و نمره افسردگیشان بالاتر از 18بود، به روش نمونه<span dir="LTR">‌</span>گیری در دسترس انتخاب شدند. از جمعیت نمونه 8 نفر در گروه رفتار درمانی دیالکتیکی گروهی (گروه آزمایش) و 8 نفر در گروه کنترل جای رفتند و گروه آزمایش تحت 10 جلسه آموزش قرار گرفت. جهت اندازه<span dir="LTR">‌</span>گیری متغیرهای پژوهش در مراحل پیش آزمون و پس آزمون از چک لیست ارزیابی اختلالات خوردن براساس<span dir="LTR">DSM</span>-<span dir="LTR">IV</span>، مقیاس افسردگی بک (<span dir="LTR">BDI</span>-<span dir="LTR">II</span>) استفاده شد. داده<span dir="LTR">‌</span>ها با استفاده از جداول و نمودارها و تحلیل کواریانس یک طرفه مورد بررسی قرارگرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong>ها: </strong>تحلیل آماری داده<span dir="LTR">‌</span>ها نشان داد که نمرات اختلال خوردن گروه آزمایش در پس آزمون تحت تأثیر اثرات متغیر مستقل (رفتاردرمانی دیالکتیکی گروهی) قرار گرفته است 654/54= <span dir="LTR">F</span>،<span dir="LTR">P</span>&ndash;<span dir="LTR">value</span>= <0.01&nbsp; و میانگین و انحراف معیار نمره کل اختلال خوردن و افسردگی در مرحله پیش آزمون گروه آزمایش از 25/4، 98/1 و 62/29، 68/4 به 75/0، 70/0 و 12/15، 91/5 در مرحله پس آزمون، کاهش یافت، ولی میانگین فوق در گروه کنترل از 25/3، 83/1 و 62/30، 84/6 در پیش آزمون به 87/2، 12/1 و 75/29، 82/5 در پس آزمون تغییر داشته که این تغییر در گروه کنترل معنادار نبوده است.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong>گیری: </strong>یافته<span dir="LTR">‌</span>های پژوهش نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیکی گروهی درکاهش میزان پرخوری و افسردگی بیماران زن مبتلا به اختلال پرخوری افراطی مؤثر می<span dir="LTR">‌</span>باشد.</p> <p dir="RTL"><strong>واژگان کلیدی:</strong> رفتاردرمانی دیالکتیکی، اختلال پرخوری افراطی، افسردگی، زنان</p> <p></p> <p><strong>Introduction: </strong>Concerning about increasing prevalence of overweight rises from some evidence that shows excess weight has an adverse effect on health and longevity. Overweight and obesity-related disease, including high blood pressure, dyslipidemia, type 2 diabetes, coronary heart disease, measles swing, stroke, osteoarthritis, respiratory disease, certain types of cancer, and mood disorder.</p> <p></p> <p><strong>Methods: </strong>The present research is conducted within a quasi-experimental with pretest, posttest design and control group. A sample of 16 women whose depression score were reported higher than 18 in Nutrition Counseling Center in Tehran was selected by available sampling method. Using DSM-IV eating disorder criteria and Beck depression inventory in pretest, it was revealed that 16 applicants were suffering from Binge Eating Disorder and depression with high scores, therefore they were randomly divided into experimental and control groups, each of which including 8 people. The experimental group received dialectical behavior therapyfor10 sessions.&nbsp;</p> <p></p> <p><strong>Results: </strong>Statistical analyses indicated that the posttest scores have been affected by the independent variable (F=54.654, P<0.001, Sig (2-tailed) = P &ndash; value= 0.000<0.001 = &alpha;), also total mean score and standard deviation of BED and BDI in experimental group decreased from 4.25, 1.98 and 29.62, 4.68 in pretest to 0.75, 0.70 and 15.12, 5.91 in posttest respectively. In addition, the mean of BED and CDI in control group changed form 3.25, 1.83 and 30.62, 6.84 in pretest to 2.87, 1.12 and 29.75, 5.82 in posttest respectively, which showed no statistically significant difference.</p> <p></p> <p><strong>Conclusion: </strong>Results showed that dialectical behavior therapy had a positive<br> effect in decreasing of overeating and depression in women with EBD.</p> <p></p> <p><strong>Keywords: </strong>Dialectical behavior therapy, binge eating disorder,<br> depression, women.</p> 9 18 http://jmciri.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1613&slc_lang=fa&sid=1