fa فتق اینگوینال در میان سربازان دچار سندروم هیپرموبیلیتی خوشخیم مفصلی و تأثیر دوره آموزشی بر آن عمومى General پژوهشي Research <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>زمینه:</strong>&nbsp; درمورد ارتباط بین فتق اینگوینال با نقایص بافت هم<span dir="LTR">‌</span>بندی فرضیه<span dir="LTR">‌</span>های متعددی مطرح است. یکی از گروه<span dir="LTR">‌</span>های هدف مستعد ابتلا به فتق اینگوینال سربازان هستند. هدف از این مطالعه بررسی شیوع و ارتباط سندروم هیپرموبیلیتی خوش<span dir="LTR">‌</span>خیم مفصلی و فتق اینگوینال در سربازان وظیفه طی دوره آموزشی سربازی بود.</p> <p dir="RTL"><strong>روش</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong> کار:</strong> این مطالعه <span dir="LTR">cohort</span> توصیفی- تحلیلی بر روی سربازان یک مرکز نظامی که به صورت نمونه<span dir="LTR">‌</span>برداری آسان انتخاب شدند انجام گرفت و براساس معیار بیتون وضعیت ابتلا آنها به سندروم هیپرموبیلیتی خوش<span dir="LTR">‌</span>خیم مفصلی مشخص گردید. سپس به وسیله شرح حال و معاینه، سابقه ابتلا به فتق اینگوینال در دو گروه مبتلا به سندروم و سالم شناسایی شد. پس از گذراندن دوره 3 ماهه آموزشی افراد دو گروه از لحاظ ابتلای جدید به فتق اینگوینال مجدداً ارزیابی شدند. اطلاعات به دست آمده در نرم<span dir="LTR">‌</span>افزار <span dir="LTR">SPSS</span> نسخه 20 وارد و جهت بررسی ارتباط بین هیپرموبیلیتی و فتق از آزمون &laquo;کای- اسکوئر&raquo; و &laquo;مک- نمار&raquo; استفاده گردید.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong>ها:</strong> در این مطالعه 718 سرباز در دو گروه مبتلا به هیپرموبیلیتی مفصلی (211 نفر) و گروه شاهد (507 نفر) از نظر فتق اینگوینال مورد بررسی قرار گرفتند. هیپرموبیلیتی در 4/29 درصد از سربازان مشاهده شد. شیوع سابقه فتق اینگوینال قبل از آموزش در گروه مبتلا بیشتر از سربازان سالم بود (003/0 = <span dir="LTR">P</span>-<span dir="LTR">value</span>). پس از اتمام دوره بروز فتق اینگوینال در سربازان مبتلا (4/1%) به طور معناداری نسبت به افراد سالم (2/0%) بیشتر شده (04/0 = <span dir="LTR">P</span>-<span dir="LTR">value</span>) و در نمره بیتون بالاتر این تفاوت بارزتر بود (01/0 = <span dir="LTR">P</span>-<span dir="LTR">value</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong>گیری:</strong> براساس این مطالعه به نظر می<span dir="LTR">‌</span>رسد بروز فتق اینگوینال در طول دوره آموزشی در سربازان مبتلا به هیپرموبیلیتی مفصلی بیشتر از سایر سربازان است و این شیوع بیشتر در درجات شدید ترهیپرموبیلیتی چشمگیرتر است. بنابراین در سربازان مبتلا به این سندروم بایستی بررسی و پیشگیری از نظر فتق اینگوینال انجام شود.</p> <p><strong><span dir="RTL">واژگان کلیدی:</span></strong><span dir="RTL"> سندروم هیپرموبیلیتی خوش</span>‌<span dir="RTL">خیم مفصلی، فتق اینگوینال، سربازان</span></p> <p><strong>Introduction: </strong>there are several evidences in favour of&nbsp; relationship of<br> inguinal hernias and connective-tissue disorders. Soldiers are one<br> susceptible group for inguinal hernia. The aim of this study is to<br> evaluate the prevalence of Benign Joint Hypermobility Syndrome (BJHS) in soldiers and its relationship to inguinal hernias during training periods.</p> <p></p> <p><strong>Methods: </strong>this descriptive-analytic cohort study was done on soldiers of a military-base selected by easily-sampling method. Soldiers were divided into two groups of suffered from BJHS and healthy ones by using the beighton-scoring system for diagnosis of joint hyper-<br> mobility. At the beginning, past history of inguinal hernia in two groups was assessed by history taking and physical examination.<br> After&nbsp; 3months of training, two groups were reassessed and compared for&nbsp; new incidence of inguinal hernia. Collected data was statistically<br> analyzed by SPSS version20 software using &ldquo;Chi-Square&rdquo; and<br> &ldquo;Mc-Nemar&rdquo; tests.</p> <p></p> <p><strong>Results: </strong>In this study 718 soldiers in two groups of suffered (211) and controls (507)&nbsp;&nbsp; were evaluated for presence of inguinal hernia. BJHS was detected in 29.4% of soldiers. At the beginning, a positive past<br> history of inguinal hernia was significantly higher in case group<br> (P-value=0.003). After&nbsp; training period new occurrence of hernia was significantly higher in cases (1.4% against 0.2%, P-value=0.04)<br> and this relationship was more clear in higher beighton scores<br> (P-value=0.01).</p> <p></p> <p><strong>Conclusion: </strong>Joint hyper-mobility and inguinal hernia have statistically<br> significant relationship in soldiers and physical activities of training<br> period cause higher incidence of hernia in suffered group than<br> controls. Therefore in every case of BJHS, the presence of inguinal hernia should be noticed.</p> <p></p> <p><strong>Keywords: </strong>Benign joint hypermobility syndrome, Inguinal hernia, Sold</p> 121 128 http://jmciri.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1621&slc_lang=fa&sid=1