دوره 37، شماره 2 - ( 1398 )                   جلد 37 شماره 2 صفحات 101-94 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (5139 مشاهده)
زمینه: مطالعات انجام شده بر روی تغییرات همودینامیک در مرگ مغزی مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی است ومطالعات بسیار کمی بر روی تغییرات همودینامیکی مرگ مغزی انجام شده است. هدف این مطالعه استفاده از روش مانیتورینگ پیشرفته همودینامیک همزمان با اکوکاردیوگرافی جهت ارزیابی قلب اهداء شده بوده و ارزیابی لحظه به لحظه افراد مبتلا به مرگ مغزی با ابزارهای پیشرفته همودینامیک مانیتورینگ و اثر بخشی آن بر نتیجه اهداء عضو بود.
روش کار: این مطالعه از نوع مقطعی تحلیلی در فاصله سالهای 1397-1395 و جمعیت مورد مطالعه بیماران مبتلا به مرگ مغزی کاندید اهدای عضو در بیمارستان دکتر مسیح دانشوری بود. 48 نفر از افراد مبتلا به مرگ مغزی که در بررسی های اولیه و استاندارد کاندید اهداء قلب شده بودند با روش نمونه گیری هدفمند و دردسترس مورد بررسی قرار گرفتند. پس از اکوکاردیوگرافی و ارزیابی های اولیه با استفاده از ابزار مانیتورینگ همودینامیک پیشرفته این بیماران بررسی شدند و اطلاعات مورد نیاز جمع آوری و ثبت گردید.
یافتهها: در اکوکاردیوگرافی اندازه بطن چپ LVS در 100% بیماران، عملکرد بطن چپ LVF در 5/87% نرمال بود. کسر تخلیه بطنی  LVEFدر5/12% موارد کمتر از 50% و در 5/87% موارد بالاتر از 50% بود. در 50% بیماران در ابتدای مطالعه مقاومت عروق محیطی SVR  پایین تر از 1200 بود که در انتهای مطالعه این میزان به 4/54% رسید. ایندکس قلبی CI در 7/16% بیماران در ابتدای مطالعه پایین تر از 4/2 بود و در انتهای مطالعه به 25% رسیده بود. کاهش ایندکس قلبی  و کاهش مقاومت عروقی در بیمارانی که EFکمتر از 50 % داشتند نیز  به طور قابل ملاحظه ای بیشتر از بیمارانی بود که EF بالاتر از 50% داشتند.
نتیجه­گیری: با توجه به تغییرات پاتولوژیک گسترده ای که مرگ مغزی بر سیستم قلب و عروق میگذارد، مانیتورینگ همودینامیک پیشرفته به صورت مداوم میتواند به مدیریت داروهای اینوتروپ در این بیماران، تصمیم برای مدیریت حجم داخل عروق و نهایتاً ایجاد ثبات همودینامیک و جلوگیری از تخریب عملکرد قلب اهداء شده و از دست رفتن یک عضو اهداء شده کمک شایانی نماید.
متن کامل [PDF 640 kb]   (3052 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.