دوره 37، شماره 3 - ( 1398 )                   جلد 37 شماره 3 صفحات 177-171 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
چکیده:   (2996 مشاهده)
زمینه: نتایج پژوهشهای انجام شده حاکی از شیوع بالای کمبود ویتامین D در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی و نقش آن در سیر بیماری هستند، اما کمتر مطالعه ای به رابطه وضعیت ویتامین D  و علایم خاص اسکیزوفرنی پرداخته است. در همین راستا مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی ویتامین D به عنوان داروی کمکی بر علایم، مثبت، منفی و شناختی افراد با اسکیزوفرنی مزمن انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی دوسو کور می باشد. تعداد 30 بیمار که واجد معیارهای ورود به پژوهش بودند به طور تصادفی انتخاب شدند. از مقیاس PANSS (Positive And Negative Syndrome Scale) برای مشخص کردن وضعیت علایم مثبت، علایم منفی و آسیب شناسی روانی عمومی و از MMSE برای مشخص کردن وضعیت شناختی هنگام ورود به مطالعه و پایان هفته هشتم استفاده شد.
یافتهها: دو گروه از نظر میانگین علایم مثبت و منفی قبل و بعد از مطالعه اختلاف معناداری نداشتند. نمره علایم عمومی بر اساس PANSS، اختلاف معناداری قبل و بعد از درمان با ویتامین D نشان نداد (8/0=p). همچنین دو گروه مداخله و شاهد از نظر میانگین علایم عمومی قبل و بعد از مطالعه اختلاف معناداری نداشتند. همچنین دو گروه مداخله و شاهد قبل و بعد از مطالعه اختلاف معناداری از نظر میانگین نمرات شناختی  بر اساس MMSE نداشتند.
نتیجهگیری: براساس مطالعه حاضر، افزودن ویتامین D به درمان استاندارد اسکیزوفرنی تاثیر معناداری در بهبود علایم مثبت و منفی و شناختی و علایم عمومی نداشت.
متن کامل [PDF 320 kb]   (731 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.