زمینه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل‌گری متغیرهای جمعیت شناختی در تاثیر بسته درمانی یکپارچه نگر مبتنی بر چهار عامل بر نشانه‌های روان شناختی بیماران مبتلا به HIV انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. در این مرحله، 32 نفر از بین زنان و مردان مبتلا به HIV در دو مرکز مورد ارجاع و گروه‌های حمایتی آن، به صورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 16 نفر)، به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار پژوهش، چک لیست نشانه‌های اختلالات روانی (SCL90) بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه آزمایش و گواه اجرا شد. مداخله درمانی یکپارچه‌نگر مبتنی بر چهار عامل طی 12 جلسه هفتگی در گروه آزمایش برگزار گردید و گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یکطرفه تحلیل شدند.
یافته‌ها: بسته درمانی یکپارچه نگرمبتنی بر چهار عامل در کاهش نشانه‌های روان شناختی صرف نظر از متغیرهای جمعیت‌شناختی موثر است. به عبارت دیگر  متغیرهای جنسیت، سن، تحصیلات و تاهل آزمودنی‌ها تاثیری بر میزان اثربخشی روان درمانی یکپارچه نگر مبتنی بر چهار عامل بر نشانه‌های روان شناختی بیماران مبتلا به HIV ندارد.

واژه‌های کلیدی: درمان یکپارچه نگرمبتنی بر چهار عامل، نشانههای روان شناختی، متغیرهای جمعیت شناختی، ویروس نقص ایمنی انسانی

متن کامل [PDF 292 kb]   (1164 دریافت)