fa سرواپیدمیولوژی هپاتیت E در استان اصفهان: مطالعه مبتنی بر جامعه عمومى General پژوهشي Research <strong>مقدمه</strong> </ br> علی رغم گزارشات مبنی بر شیوع بالای هپاتیت E در آسیا، آفریقا، خاورمیانه و آمریکای مرکزی، اطلاعات جمعیتی اندکی از اپیدمیولوژی این بیماری در ایران موجود است. لذا این مطالعه با هدف تعیین سرواپیدمیولوژی آنتی بادی بر علیه هپاتیت E در استان اصفهان در سال 1385 طراحی و اجرا گردید.روش اجرا: در یک مطالعه مقطعی، 816 نمونه بالای 6 سال از مناطق شهری و روستایی اصفهان در سال 1385 به روش خوشه ای تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک به همراه نمونه خون افراد اخذ شده و از نظر وجود ایمونوگلوبولین G بر ضد هپاتیت E به روش الیزا مورد بررسی قرار گرفتند. تست آماری کای - اسکوئر در نرم افزار SPSS برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد.</ br><strong>نتایج</strong> </ br> نمونه های مورد بررسی شامل 428 زن (52.5%) و 388 مرد (47.5%) بودند. شیوع سرمی آنتی بادی بر علیه هپاتیت E (آنتی - (HEV در نمونه های مورد بررسی 3.8 درصد بود. اختلافی ما بین زن و مرد، محل سکونت (شهر یا روستا)، تعداد افراد خانواده و گروههای سنی از نظر شیوع آنتی - HEV وجود نداشت. در بین مناطق مختلف استان اصفهان، بیشترین شیوع مربوط به خمینی هشر (13.3%) و مبارکه (10%) بود که اختلاف آماری در شیوع در مناطق مختلف وجود داشت (P<0.001).نتیجه گیری: شیوع سرمی آنتی - HEV در استان اصفهان نسبت به گزارشات منتشر شده در دیگر مناطق ایران و کشورهای منطقه پایین تر است. انجام مطالعات مشابه جمعیت نگر در دیگر مناطق ایران برای ترسیم پراکندگی جغرافیایی این ویروس جهت تصمیم گیریهای پیشگیرانه لازم می باشد. هپاتیت E، سرواپیدمیولوژی، ایران 162 168 http://jmciri.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1184&slc_lang=fa&sid=1