fa پیش بینی تاب آوری فردی بر اساس حمایت اجتماعی، سلامت روان و تاب آوری خاتوادگی در زنان نابارور عمومى General پژوهشي Research زمینه: زنان نابارور در معرض آسیبهای روانی و اجتماعی متعددی از قرار دارند و تاب آوری در این افراد برای محافظت از آنها در برابر آسیبها از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف پژوهش حاضر پیشبینی تابآوری فردی بر اساس حمایت اجتماعی، سلامت روان و تاب آوری خانوادگی در زنان نابارور بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل زنان نابارور مراجعه کننده به بخش ناباروری بیمارستان خاتم الانبیا تهران در سال 1398-1399 بود. با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و با در نظر گرفتن ملاکهای ورود شامل زنان نابارور، داشتن حداقل تحصیلات سیکل، سن 20-45 سال و داشتن حداقل دو سال سابقه ناباروری اولیه یا ثانویه، 361 نفر برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند. پرسشنامههای تابآوری کانر-دیویدسون، مقیاس سنجش تابآوری خانواده، پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده و پرسشنامه سلامت عمومی برای جمعآوری دادهها استفاده شد. از روشهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه 22 برای تحلیل دادهها استفاده شد. یافته ها: طبق نتایج، سلامت روانی (0/71)، حمایت اجتماعی (0/62) و تابآوری خانوادگی (0/78) دارای ضریب همبستگی مثبت معنادار با تابآوری فردی بودند (P<0.01). نتایج رگرسیون در پیش بینی دلزدگی زناشویی از طریق ابعاد حمایت اجتماعی و سلامت روان نشان میدهد که متغیرهای پیش بین توان تبیین %38/3 از واریانس تابآوری فردی را در سطح 0/001 داشتند (F=13.48, P<0.001). نتیجه گیری: در زنان نابارور، تاب آوری فردی از طریق حمایت اجتماعی، سلامت روان و تابآوری خانوادگی قابل پیشبینی است و حمایت اجتماعی، سلامت روان و تابآوری خانوادگی بالاتر به افزایش تابآوری فردی در این افراد کمک میکند. Background: Infertile women are exposed to many psychological and social injuries, and resilience in these people is of particular importance to protect them from injuries. The aim of the present study was to predict individual resilience based on social support, mental health and resilience in infertile women. Methods: The current research was correlational. The statistical population included infertile women referred to the infertility department of Khatam Alanbia Hospital in Tehran in 2018-2019. Available sampling methods were selected, and taking into account the inclusion criteria of infertile women, having a minimum cycle education, age 20-45 years, and having at least two years of primary or secondary infertility history, 361 people were selected to participate in the study. Connor-Davidson resilience questionnaires, family resilience measurement scale, perceived social support questionnaire and general health questionnaire were used to collect data. Pearson’s correlation coefficient and regression methods were used for data analysis using SPSS version 22 software. Results: According to the results, mental health (0.71), social support (0.62) and family resilience (0.78) had a significant positive correlation coefficient with individual resilience (P<0.01). The results of the regression in predicting marital burnout through the dimensions of social support and mental health show that the predictor variables had the power to explain 38% of the variance of individual resilience at the level of 0.001 (F=13.48, P<0.001). Conclusion: In infertile women, individual resilience can be predicted through social support, mental health, and resilience, and higher social support, mental health, and resilience help to increase individual resilience in these people. حمایت اجتماعی, سلامت روان, تابآوری, ناباروری social support, mental health, resilience, infertility 199 207 http://jmciri.ir/browse.php?a_code=A-10-1-2711&slc_lang=fa&sid=1 Fereshteh Mirzaei فرشته میرزایی 10031947532846006980 10031947532846006980 No Islamic Azad University, Tehran Research Sciences Branch, Tehran, Iran دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران ، ایران علی دلاور 10031947532846006981 10031947532846006981 Yes Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران