مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران
Journal of Medical Council of Iran
جلد 43 - ویژه نامه مجموعه نشست های سندرم پساکووید
جلد 43 - ویژه نامه مجموعه نشست های سندرم پساکووید صفحات 76-64 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ahmadi M, Noorbala A A, Mojtahedi H, Assadiasl S, Soleimanifar N, Zolfaghari M, et al . Psychological Complications after COVID-19 Infection. jmciri 2025; 43 (S1) :64-76
URL: http://jmciri.ir/article-1-3452-fa.html
URL: http://jmciri.ir/article-1-3452-fa.html
احمدی مریم، نوربالا احمدعلی، مجتهدی هانیه، اسدی اصل سارا، سلیمانی فر نرجس، ذوالفقاری محمدعلی، و همکاران. و همکاران.. اختلالات روانی پس از ابتلا به عفونت کووید-19. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران. 1404; 43 (S1) :64-76
مریم احمدی 
، احمدعلی نوربالا ، هانیه مجتهدی ، سارا اسدی اصل ، نرجس سلیمانی فر ، محمدعلی ذوالفقاری ، علیرضا استقامتی ، عبدالرحمان رستمیان ، شاهین آخوندزاده ، محمدحسین نیکنام
، احمدعلی نوربالا ، هانیه مجتهدی ، سارا اسدی اصل ، نرجس سلیمانی فر ، محمدعلی ذوالفقاری ، علیرضا استقامتی ، عبدالرحمان رستمیان ، شاهین آخوندزاده ، محمدحسین نیکنام
مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده: (216 مشاهده)
مقدمه: عفونت کووید-19 با آثار مستقیم و غیرمستقیم بر سیستم عصبی باعث ایجاد عوارض روانی پس از ابتلا شد. در واقع، درکنار فشار روانی مربوط به پاندمی و عوارض روانی مربوط به قرنطینه، سوگ، بیکاری و عوامل اجتماعی و میان-فردی، ویروس سارس 2 با ایجاد التهاب سیستمیک و با تاثیر مستقیم بر سیستم عصبی منجر به افزایش شیوع بیماری های روانی گردید. در این مقاله به بررسی اختلالات عصبی-روانی پس از عفونت کووید-19 و درمان آنها می پردازیم.
یافته ها: مطالعات نشان میدهند که عفونت کووید-19 با ایجاد التهاب سیستمیک، نفوذ مستقیم در سیستم عصبی، ایجاد اختلال در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و القا خودایمنی باعث ایجاد عوارض حاد یا درازمدت عصبی-روانی میگردد. این عوارض معمولا بصورت خلق افسرده، بی خوابی، اضطراب، تحریک پذیری، مشکلات حافظه، خستگی مزمن، اختلال استرس پس از سانحه و اختلال شناختی یا مه مغزی بروز میکنند. شیوع بالای این عوارض باعث کاهش توانایی کار کردن، افت بهرهوری، کاهش کیفیت زندگی و فشار مضاعف بر سیستم سلامت میگردد. درمانهای پیشنهاد شده برای این عوارض شامل روان درمانی، توانبخشی شناختی، بازتوانی نوروبیولوژیک و سبک زندگی و دارودرمانی می باشند. همچنین مطالعاتی تاثیر مثبت داروهای ضدالتهاب از جمله سلکوکسیب و فاموتیدین را در بهبود افسردگی و اضطراب پس از عفونت کووید نشان داده اند که تقویت کننده نقش التهاب در ایجاد عوارض عصبی-روانی کووید می باشد.
نتیجه گیری: عوارض عصبی-روانی پس از کرونا جزو شایع ترین مشکلات پس از این عفونت می باشند که باعث کاهش بهره وری و مشکلات اجتماعی متعدد میگردد. با وجود اینکه درمان قطعی برای این عوارض وجود ندارد، انواع درمانهای رفتاری، شناختی، ضدافسردگی و ضد التهاب برای مدیریت این عوارض پیشنهاد شده است که در جمعیتهای متفاوت بیماران نتایج مختلفی بدست داده اند.
یافته ها: مطالعات نشان میدهند که عفونت کووید-19 با ایجاد التهاب سیستمیک، نفوذ مستقیم در سیستم عصبی، ایجاد اختلال در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و القا خودایمنی باعث ایجاد عوارض حاد یا درازمدت عصبی-روانی میگردد. این عوارض معمولا بصورت خلق افسرده، بی خوابی، اضطراب، تحریک پذیری، مشکلات حافظه، خستگی مزمن، اختلال استرس پس از سانحه و اختلال شناختی یا مه مغزی بروز میکنند. شیوع بالای این عوارض باعث کاهش توانایی کار کردن، افت بهرهوری، کاهش کیفیت زندگی و فشار مضاعف بر سیستم سلامت میگردد. درمانهای پیشنهاد شده برای این عوارض شامل روان درمانی، توانبخشی شناختی، بازتوانی نوروبیولوژیک و سبک زندگی و دارودرمانی می باشند. همچنین مطالعاتی تاثیر مثبت داروهای ضدالتهاب از جمله سلکوکسیب و فاموتیدین را در بهبود افسردگی و اضطراب پس از عفونت کووید نشان داده اند که تقویت کننده نقش التهاب در ایجاد عوارض عصبی-روانی کووید می باشد.
نتیجه گیری: عوارض عصبی-روانی پس از کرونا جزو شایع ترین مشکلات پس از این عفونت می باشند که باعث کاهش بهره وری و مشکلات اجتماعی متعدد میگردد. با وجود اینکه درمان قطعی برای این عوارض وجود ندارد، انواع درمانهای رفتاری، شناختی، ضدافسردگی و ضد التهاب برای مدیریت این عوارض پیشنهاد شده است که در جمعیتهای متفاوت بیماران نتایج مختلفی بدست داده اند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |