Journal of Medical Council of Iran
جلد 43 - ویژه نامه مجموعه نشست های سندرم پساکووید                   جلد 43 - ویژه نامه مجموعه نشست های سندرم پساکووید صفحات 102-90 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jaafarian A, Assari R, Ashrafi M, Movahedi , M, Mojtahedi H, Sadr M, et al . Post-COVID-19 syndrome in children. jmciri 2025; 43 (S1) :90-102
URL: http://jmciri.ir/article-1-3455-fa.html
جعفریان اکرم، عصاری راحله، اشرفی محمودرضا، موحدی مسعود، مجتهدی هانیه، صدرالسادات مریم، و همکاران. و همکاران. و همکاران.. سندرم پس از کووید-۱۹ در کودکان. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران. 1404; 43 (S1) :90-102

URL: http://jmciri.ir/article-1-3455-fa.html


مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (26 مشاهده)
مقدمه: سندرم پساکووید-۱۹(Post-Acute Sequelae of SARS-CoV-2 Infection; PASC)، که اغلب به عنوان «کووید طولانی» شناخته می‌شود، یک عارضه چندسیستمی پیچیده ناشی از عفونت SARS-CoV-2 است که کودکان و نوجوانان را نیز به طور گسترده تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مرور جامع، بر پایه شواهد علمی معتبر، اپیدمیولوژی، تظاهرات بالینی (با تمرکز ویژه بر جنبه‌های عصبی-مغزی، واسکولیتی و آلرژیک)، مکانیسم‌های ایمونولوژیک زیربنایی و راهبردهای مدیریتی در جمعیت اطفال را تحلیل می‌کند.
یافته ها: شیوع PASC در کودکان بین ۱ تا 27 درصد متغیر بوده و عوامل خطری مانند سن بالاتر، جنس مؤنث، شدت عفونت حاد، سابقه سندرم التهابی چندسیستمی کودکان(MIS-C)، بیماری‌های زمینه‌ای (مانند آسم، آلرژی و چاقی) و عفونت مجدد در بروز آن نقش کلیدی دارند. تظاهرات عصبی شامل مه مغزی، خستگی مزمن، سردرد، اختلالات خلقی و اضطرابی است، در حالی که تظاهرات واسکولیتی اغلب به صورت MIS-C با درگیری عروق کرونر و سایر عروق ظاهر می‌شود. مکانیسم‌های ایمونولوژیک شامل التهاب سیستمیک مزمن، اختلال در تنظیم سلول‌های T وB، فعال‌سازی بیش از حد سلول‌های ایمنی ذاتی ( مانند نوتروفیل‌ها از طریق NETosis و ماکروفاژها از طریق مسیر STING )، تولید اتوآنتی‌بادی‌ها و تمایل به پاسخ Th2 است که زمینه‌ساز تشدید واکنش‌های آلرژیک می‌شود. مطالعات جدید تأکید می‌کنند که PASC می‌تواند کیفیت زندگی و سلامت روانی کودکان را  با افزایش خطر اضطراب شدید، افسردگی و مشکلات خواب به طور قابل توجهی مختل کند.
نتیجه گیری: مدیریت موفق PASC نیازمند رویکرد چندتخصصی، تشخیص زودهنگام، مداخلات حمایتی و درمان‌های هدفمند است. با ظهور واریانت‌های جدید مانند Omicron و تأثیر واکسیناسیون در کاهش شدت PASC (تا ۵۰ درصد در نوجوانان)، پیش‌آگهی بهبود یافته است، اما نیاز به مطالعات طولی برای توسعه درمان‌های نوین و پروتکل‌های پیشگیری همچنان احساس می‌شود.
 
متن کامل [PDF 3022 kb]   (21 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.