Journal of Medical Council of Iran
دوره 44، شماره 2 - ( 1405 )                   جلد 44 شماره 2 صفحات 41-30 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dabbagh Moghaddam A, Salehi H, Golalizadeh G, Najafi M J, Moeeni A. Hantavirus Disease in the 21st Century: From Rodent-Borne Zoonosis to Global Health Concern. jmciri 2026; 44 (2) :30-41
URL: http://jmciri.ir/article-1-3467-fa.html
دباغ مقدم آراسب، صالحی حسین، گل علیزاده غزال، نجفی محمدجواد، معینی علیرضا. بیماری هانتاویروسی در قرن بیست و یکم: از زئونوز منتقله از جوندگان تا نگرانی سلامت عمومی در جهان. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران. 1405; 44 (2) :30-41

URL: http://jmciri.ir/article-1-3467-fa.html


گروه بهداشت و تغذیه نظامی؛ عضو مرکز تحقیقات بیماری های عفونی دانشگاه علوم پزشکی آجا؛ عضو مدعو فرهنگستان علوم ج.ا. ایران، تهران. ایران.
چکیده:   (991 مشاهده)
چکیده
زمینه: هانتاویروس‌ها از مهم‌ترین ویروس‌های زئونوتیک نوپدید هستند که در سال‌های اخیر به دلیل توانایی ایجاد بیماری‌های شدید و مرگبار، توجه گسترده‌ای را در حوزه سلامت جهانی به خود جلب کرده‌اند. این ویروس‌های RNAدار با مخزن اصلی جوندگان، به طور عمده توسط استنشاق ذرات آئروسل آلوده به انسان منتقل می‌شوند و می‌توانند دو تظاهر بالینی مهم شامل تب هموراژیک همراه با سندرم کلیوی (HFRS) و سندرم قلبی–ریوی هانتاویروس (HCPS/HPS) ایجاد کنند HFRS بیشتر در آسیا و اروپا مشاهده می‌شود و با تب، ترومبوسیتوپنی و نارسایی کلیوی همراه است، در حالی که HCPS که به طور عمده در قاره آمریکا گزارش می‌شود، با دیسترس تنفسی شدید، ادم ریوی و میزان مرگ‌ومیر بالا شناخته می‌شود.
روش کار: در این مطالعه مروری، جنبه‌های مختلف هانتاویروس‌ها شامل تاریخچه، ساختار ویروس، پاتوژنز، اپیدمیولوژی جهانی و وضعیت این عفونت‌ها در خاورمیانه و ایران بررسی شد. همچنین نقش اختلال عملکرد سلول‌های اندوتلیال، افزایش نفوذپذیری عروقی و پاسخ‌های التهابی میزبان در شدت بیماری مورد بررسی قرار گرفت.
یافته‌ها: روش‌های تشخیصی نظیر RT-PCR ،ELISA و فناوری‌های نوین توالی‌یابی نسل جدید (NGS) از مهم‌ترین ابزارهای تشخیص این عفونت‌ها محسوب می‌شوند. با وجود پیشرفت‌های اخیر، درمان اختصاصی و واکسن مورد تأیید جهانی برای هانتاویروس‌ها همچنان محدود بوده و درمان بیماران به طور عمده بر پایه مراقبت‌های حمایتی، مراقبت ویژه و کنترل عوارض تنفسی و کلیوی استوار است.
نتیجه‌گیری: افزایش تغییرات اقلیمی، گسترش تماس انسان با مخازن حیوانی و گزارش موارد انتقال انسان به انسان در برخی سویه‌ها، نگرانی‌های جدیدی درباره احتمال بروز اپیدمی‌های گسترده ایجاد کرده است. از این رو، تقویت نظام‌های پایش، ارتقای روش‌های تشخیصی و بهره‌گیری از رویکرد «سلامت واحد» نقش مهمی در کنترل و پیشگیری از این عفونت‌های نوپدید خواهد داشت.
متن کامل [PDF 843 kb]   (420 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: سایر موارد

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.