Journal of medical council of iran
دوره 26، شماره 4 - ( 1387 )                   جلد 26 شماره 4 صفحات 571-564 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

گزارش سه مورد بیمار برگر قبل و بعد از پیوند سلولهای بنیادی اتولوگ رها شده از مغز استخوان پس از تحریک با G-CSF (گزارش موردی). مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران. 1387; 26 (4) :564-571

URL: http://jmciri.ir/article-1-1290-fa.html


چکیده:   (5969 مشاهده)
زمینه: ترومبوآنژئیت اوبلیتران (Thromboangiitis Oblitrans) TAO یا بیماری برگر با انسداد سگمنتال و التهاب در شریانهای متوسط و کوچک و ورید های سطحی مشخص می شود. این بیماری بیشتر در مردان 50-20 سال رخ داده و ارتباط تنگاتنگ با مصرف تنباکو دارد. TAO در سراسر جهان دیده می شود اما پراکندگی آن در آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه به مراتب بیشتر از اروپا و آمریکای شمالی است. روشهای درمانی TAO و پاسخ این بیماری به روش های درمانی رایج، محدود بوده و عود بیماری شایع می باشد. مطالعات اخیر نشان داده که آنژیوژنز راه حلی جدید و موثر برای این دسته از بیماران می باشد در مطالعه حاضر، سلولهای بنیادی تهیه شده از خون محیطی پس از تحریک مغز استخوان با (Granulocyte-Colony Stimulating Factor) G-CSF، در درمان بیماری برگر استفاده گردیده و میزان تاثیر آن ارزیابی شده است.روش کار: مطالعه حاضر به روش تجربی (Experimental) و از نوع قبل و بعد می باشد. در این مطالعه سه بیمار مبتلا به برگر با درد در حال استراحت و زخم اندام، که به درمان های اولیه طبی و جراحی پاسخ مناسب نداده، کاندید دریافت سلولهای بنیادی اتولوگ شدند. برای هر بیمار G-CSF نوترکیب به صورت زیرجلدی با دوز 5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم، روزانه تجویز شد. تا سلولهای Stem یا پیش ساز (Progenitor Cells) از مغز استخوان رها شوند. سلولها در روز هفتم از خون محیطی جمع آوری و در نقاط متعدد و مشخص از عضلات اندام تحتانی درگیر، تزریق شدند.یافته ها: در طول مطالعه، مهمترین یافته ها عبارتند از: بهبود آشکار در اندازه زخم در مورد اول و سوم و بهبود کامل در مورد دوم. دمای سطحی دیستال اندام مبتلا 1 تا 1.5 درجه سانتیگراد افزایش داشت. اشباع اکسیژن عروقی (O2 Saturation) در مورد اول %17، در مورد دوم %11 و در مورد سوم %4 افزایش یافت. پالس اکسی متری از میزان غیرقابل بررسی در اندام مبتلای هر سه مورد تا میزان قابل توجهی در دو مورد افزایش یافت. محدودیت مسافت طی شده در هر سه مورد از بین رفت. شواهد رادیولوژیک به نفع تشکیل عروق کولترال در اندام تحتانی درگیر بود.نتیجه گیری: این مطالعه Pilot نشان می دهد که تزریق سلولهای بنیادی خون محیطی به بیماران برگری که پس از تحریک مغز استخوان با G-CSF به دست می آیند، روش درمانی موثر، در دسترس و قابل انجام و بدون عارضه جانبی خاص می باشد.
واژه‌های کلیدی: برگر، سلولهای بنیادی، اتولوگ، G، CSF
متن کامل [PDF 588 kb]   (3743 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.