Journal of medical council of iran
دوره 38، شماره 3 - ( 1399 )                   جلد 38 شماره 3 صفحات 193-187 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Effect of Cardiac Rehabilitation Program Based on Combined Training on VEGF/Endostatin Gene Expression Ratio in Patients with Acute Coronary Syndrome. jmciri 2021; 38 (3) :187-193
URL: http://jmciri.ir/article-1-3031-fa.html
لمیر امیر رشید، علوی نیا دکتر سید عماد، خواجه ای رامبد، برجسته یزدی آمنه. بررسی اثر یک دوره بازتوانی قلبی با تمرین ترکیبی برنسبت بیان ژن VEGF به اندوستاتین در بیماران قلبی با سابقه عمل جراحی بای پس کرونری. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران. 1399; 38 (3) :187-193

URL: http://jmciri.ir/article-1-3031-fa.html


دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد ، مشهد، ایران
چکیده:   (1741 مشاهده)
زمینه : بیماریهای عروق کرونر یکی از علل شایع مرگ و میر در جهان به شمار میروند. با افزایش نرخ ابتلا به این بیماریها، مداخلات جراحی و غیر جراحی و به دنبال آن برنامههای بازتوانی و توانبخشی قلبی-عروقی اهمیت بیشتری یافته اند. فرآیند رگزایی (آنژیوژنز) و بهبود جریان خون به عنوان یکی از اهداف درمانی در این بیماران مطرح است که تحریک این فرآیند و بهبود جریان خون در بافت مجاور منطقه ایسکمیک باعث بهبود شرایط بیمار میشود. در میان عوامل متعدد متابولیکی اثرگذار بر این فرآیند، افزایش عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) بهعنوان مهمترین محرک و کاهش اندوستاتین  بهعنوان مهمترین عامل مهارکننده این فرآیند به شمار میرود. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره بازتوانی قلبی با تمرین ترکیبی برنسبت بیان ژن VEGF به اندوستاتین  بیماران قلبی پس از عمل بای پس شریان کرونر (CABG) بود.
روش کار: تعداد 30 نفر مرد میانسال که تحت CABG قرار گرفته بودند، بهصورت نمونه هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شدند. شرکتکنندهها بهصورت تصادفی به دو گروه 15 نفری کنترل و تمرین ترکیبی تقسیم شدند. برنامه تمرین ترکیبی برای مدت هشت هفته با تواتر سه جلسه و زیر نظر متخصصین بازتوانی قلبی انجام شد. اندازهگیری سطح بیان ژن VEGF و اندوستاتین با استفاده از روش Real time-PCR صورت گرفت. از آزمون t وابسته و مستقل برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده گردید.
یافتهها: افزایش معنیداری به دنبال یک دوره تمرین ترکیبی در بیان ژن VEGF بیماران CABG  مشاهده گردید (001/0=P). اما این تغییرات در مورد بیان ژن  اندوستاتین (38/0=P) و نسبت VEGF به اندوستاتین معنادار نبود.
نتیجهگیری: بررسی نتایج این پژوهش نشان میدهد که یک دوره تمرین ترکیبی بازتوانی قلب با پروتکل مورد استفاده در پژوهش حاضر، توانست بر شاخص بیان ژن VEGF تغییر معناداری ایجاد کند. اما تمرین ترکیبی نتوانست بر بیان ژن اندوستاتین تأثیرگذار باشد، همچنین تغییرات نسبت بیان ژن VEGF/ اندوستاتین در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل معنیدار نبود. بنابراین، میتوان بیان کرد که افزایش بیان ژن VEGF از نتایج سازگاری با فعالیت ورزش ترکیبی مورد استفاده در این پژوهش بوده و به احتمال زیاد فعالیت بدنی یک عامل مهم و اثرگذار در فرآیند آنژیوژنز محسوب میگردد و میتواند نقش مهمی در پیشگیری از مشکلات قلبی داشته باشد.
متن کامل [PDF 409 kb]   (540 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.