Journal of medical council of iran
دوره 41، شماره 1 - ( 1402 )                   جلد 41 شماره 1 صفحات 40-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shams Hafshejani D, Azad A, Taghizadeh G, Behzadipour S. Effect of upper extremity exercises based on fatigue prediction on upper extremity sensory-motor functions, participation and fatigue in chronic stroke. jmciri 2023; 41 (1) :23-40
URL: http://jmciri.ir/article-1-3270-fa.html
شمس هفشجانی دانیال، آزاد اکرم، تقی زاده قربان، بهزادی پور سعید. تاثیر تمرینات اندام فوقانی بر اساس پیش بینی خستگی بر عملکرد حسی-حرکتی اندام فوقانی، فعالیت های روزمره زندگی، مشارکت و خستگی افراد مبتلا به سکته مغزی. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران. 1402; 41 (1) :23-40

URL: http://jmciri.ir/article-1-3270-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی ایران دانشکده علوم توانبخشی
چکیده:   (830 مشاهده)
زمینه: خستگی بعد از سکته مغزی مزمن شایع است و می‌تواند سبب اختلال عملکرد حسی-حرکتی اندام فوقانی، کاهش استقلال در انجام فعالیت‌های روزمره زندگی و کاهش سطح مشارکت ‌شود. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرینات اندام فوقانی براساس پیش‌بینی خستگی بر عملکرد حسی-حرکتی اندام فوقانی و فعالیت‌های روزمره زندگی افراد مبتلا به سکته مغزی مزمن می‌باشد.
روش کار: این مطالعه به صورت پایلوت انجام گرفت. 20 بیمار سکته مغزی (9 زن و 11 مرد) با میانگین سنی 09/14±56 (سال) و مدت زمان گذشته از سکته مغزی با میانگین 5/53±05/71 (ماه) به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (دریافت‌کننده تمرینات روتین توان‌بخشی) و مداخله (دریافت‌کننده تمرینات یک‌طرفه با پیش‌بینی خستگی توسط دستگاه کینکت) قرار گرفتند. عملکرد حرکتی اندام فوقانی، هماهنگی حرکتی ظریف و درشت اندام فوقانی، قدرت گرفتن، حس عمقی شانه و آرنج، استقلال در فعالیت‌های روزمره زندگی، مشارکت و شدت خستگی قبل از درمان، بعد از درمان (6 هفته، هفته‌ای 3 جلسه 45 دقیقه) و بعد از دوره پیگیری (6 هفته بعد) مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته‌ها: در تمامی متغیرها بجز استقلال در فعالیت‌های روزمره زندگی بهبود معناداری (05/0P<) در هر دو گروه مشاهده شد. همچنین، کاهش شدت خستگی و بهبود هماهنگی حرکتی ظریف اندام فوقانی در گروه مداخله به صورت معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (05/0P<).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تمرینات اندام فوقانی بر اساس پیش‌بینی خستگی سبب بهبود معنادار عملکردهای حسی-حرکتی اندام فوقانی، هماهنگی حرکتی و مشارکت و همچنین کاهش قابل‌توجه شدت خستگی در افراد مبتلا به سکته مغزی مزمن می‌شود.
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.