Safdari S M, Mami S, Assadiasl S, Mojtahedi H, Sadr M, Zolfaghari M, et al . Respiratory Manifestations of Long-COVID: Immunological, Clinical, and Radiological Aspects. jmciri 2025; 43 (S1) :52-63
URL:
http://jmciri.ir/article-1-3451-fa.html
صفدری محراب، مامی سمیه، اسدی اصل سارا، مجتهدی هانیه، صدرالسادات مریم، ذوالفقاری محمدعلی، و همکاران. و همکاران.. عوارض تنفسی لانگ کووید: دیدگاههای ایمونولوژیک، بالینی و رادیولوژیک. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران. 1404; 43
(S1) :52-63
URL: http://jmciri.ir/article-1-3451-fa.html
مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده: (73 مشاهده)
مقدمه: لانگ کووید یا وضعیت پس از کووید-۱۹، یک سندروم چندسیستمی با عوارض ناتوانکننده است که میلیونها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده است. با توجه به اینکه ریه درگاه اصلی ورود ویروس SARS-CoV-2 و محل اصلی آسیب در فاز حاد بیماری است، عوارض تنفسی از شایعترین و مهمترین پیامدهای طولانیمدت این بیماری محسوب میشوند. این مقاله مروری، به بررسی جامع دیدگاههای ایمونولوژیک، بالینی و رادیولوژیک عوارض تنفسی لانگ کووید میپردازد.
یافته ها: پاتوفیزیولوژی عوارض ریوی لانگ کووید پیچیده بوده و شامل آسیب مستقیم ویروسی به سلولهای اپیتلیال، التهاب پایدار ناشی از پاسخ ایمنی ناکارآمد، و فرآیندهای ترمیم بافتی معیوب است. شایعترین تظاهرات بالینی شامل تنگی نفس و سرفه مزمن است که اغلب با ناهنجاریهای عینی در تستهای عملکرد ریوی، بهویژه کاهش ظرفیت انتشار گازها (DLCO)، همراه است. یافتههای رادیولوژیک در سیتی اسکن با وضوح بالا (HRCT) متنوع بوده و شامل کدورت شیشه مات (GGO) پایدار، کدورت شبکه ای (Reticular) و برونشکتازی کششی (Traction Bronchiectasis) به عنوان نشانههایی از التهاب مزمن و فیبروز احتمالی است. واکسیناسیون به طور قابل توجهی خطر ابتلا به لانگ کووید را کاهش میدهد و سویههای جدیدتر مانند Omicron با عوارض خفیفتری همراه بودهاند. در حوزه تشخیص، هوش مصنوعی (AI) پتانسیل بالایی برای کمیسازی دقیق آسیبهای ریوی و پیشبینی پیامدهای بیماری دارد.
نتیجه گیری: عوارض تنفسی لانگ کووید یک چالش بهداشتی قابل توجه است که نیازمند درک عمیق مکانیسمهای ایمونوپاتولوژیک زمینهای میباشد. پایش ساختاریافته و طولانیمدت بیماران برای شناسایی عوارض پیشرونده ضروری است. اگرچه در حال حاضر درمان هدفمند مشخصی وجود ندارد، تحقیقات آینده باید بر شناسایی بیومارکرها و توسعه مداخلات درمانی ضدالتهابی و ضدفیبروتیک متمرکز شود تا بتوان به نیازهای این جمعیت رو به رشد از بیماران پاسخ داد.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
عمومى