مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران
Journal of Medical Council of Iran
دوره 44، شماره 3 - ( 1405 )
جلد 44 شماره 3 صفحات 54-40 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Dabbagh Moghaddam A, Salehi H, Ahmadi M, Kazemi Galougahi M H, Golalizadeh G. Bundibugyo Virus Disease in 2026: An Overview of Epidemiology, Diagnosis, Treatment, Prevention, and Health System Preparedness. jmciri 2026; 44 (3) :40-54
URL: http://jmciri.ir/article-1-3491-fa.html
URL: http://jmciri.ir/article-1-3491-fa.html
دباغ مقدم آراسب، صالحی حسین، احمدی معصومه، کاظمی گلوگاهی محمد حسن، گل علیزاده غزال. بیماری ویروس بوندیبوگیو در سال 2026: مروری بر اپیدمیولوژی، تشخیص، درمان، پیشگیری و آمادگی نظام سلامت. مجله علمی پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران. 1405; 44 (3) :40-54
بیماری ویروس بوندیبوگیو در سال 2026: مروری بر اپیدمیولوژی، تشخیص، درمان، پیشگیری و آمادگی نظام سلامت
بهداشت عمومی و ایمنی مواد غذایی، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، گروه بهداشت و تغذیه نظامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، عضو مدعو فرهنگستان علوم ج.ا. ایران، تهران، ایران
چکیده: (23 مشاهده)
چکیده
زمینه: ویروس بوندیبوگیو (Bundibugyo virus; BDBV) یکی از گونههای بیماریزای جنس Orthoebolavirus است که میتواند موجب بیماری شدید و مرگومیر قابلتوجه شود. با وجود اهمیت بهداشت عمومی، این ویروس در مقایسه با ویروس ابولای زئیر کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. نبود واکسن و درمان اختصاصی، محدودیتهای تشخیصی و خطر گسترش منطقهای، ضرورت آمادگی برای مقابله با این پاتوژن را افزایش داده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی جامع اپیدمیولوژی، ویژگیهای بالینی، تشخیص، درمان، واکسن، پیشگیری و کنترل بیماری ناشی ازBDBV، با تمرکز بر شواهد مرتبط با همهگیری سال 2026، انجام شد.
روش کار: این مطالعه یک مرور روایتی ـ تحلیلی از شواهد منتشرشده و گزارشهای معتبر درباره بیماری ناشی از ویروس بوندیبوگیو، با تمرکز بر همهگیری سال 2026 است. منابع علمی و گزارشهای معتبر با استفاده از کلیدواژههای مرتبط باBDBV، بیماری ویروس ابولا، همهگیری، اپیدمیولوژی، تشخیص، درمان، واکسن، پیشگیری، کنترل عفونت و انتقال فرامرزی جستوجو و بررسی شدند. منابع منتخب شامل مطالعات مروری، مطالعات مدلسازی، مطالعات مشاهدهای، گزارشهای بالینی و سیاستی و ارزیابیهای خطر بودند. پس از غربالگری، 13 مقاله بهعنوان منابع اصلی وارد تحلیل و یافتهها بهصورت موضوعی تلفیق و تفسیر شدند.
یافتهها: نتایج نشانداد که همهگیری BDBV در سال 2026 با چالشهایی شامل تشخیص دیرهنگام، محدودیت ظرفیت آزمایشگاهی، کمتشخیصی موارد و دشواری ردیابی تماس همراه بوده است. نبود واکسن و درمان تأییدشده اختصاصی برایBDBV، اهمیت مراقبتهای حمایتی و ارزیابی درمانها و واکسنهای در حال توسعه را برجسته میکند. ناامنی، آوارگی جمعیت، بیاعتمادی اجتماعی، ضعف زیرساختهای بهداشتی و تحرکات فرامرزی نیز کنترل همهگیری را پیچیدهتر ساختهاند. شواهد اپیدمیولوژیک و مدلسازی بر احتمال کمگزارشی قابلتوجه موارد و ضرورت تقویت نظارت منطقهای تأکید داشتند. کنترل مؤثر بیماری نیازمند ترکیبی از تشخیص سریع، ایزولهسازی، ردیابی تماس، پیشگیری و کنترل عفونت، تدفین ایمن، مشارکت فعال جامعه و هماهنگی فرامرزی است.
نتیجهگیری: همهگیری BDBV شکافهای موجود در آمادگی جهانی برای مقابله با فیلوویروسهای کمتر شناختهشده را آشکار کرد. تقویت ظرفیت تشخیص پانفیلوویروس، توسعه واکسنها و درمانهای با پوشش گسترده، سرمایهگذاری در زیرساختهای بهداشتی و آزمایشگاهی و ایجاد نظامهای پاسخ جامعهمحور و هماهنگ فرامرزی برای کاهش خطر همهگیریهای آینده ضروری است.
زمینه: ویروس بوندیبوگیو (Bundibugyo virus; BDBV) یکی از گونههای بیماریزای جنس Orthoebolavirus است که میتواند موجب بیماری شدید و مرگومیر قابلتوجه شود. با وجود اهمیت بهداشت عمومی، این ویروس در مقایسه با ویروس ابولای زئیر کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. نبود واکسن و درمان اختصاصی، محدودیتهای تشخیصی و خطر گسترش منطقهای، ضرورت آمادگی برای مقابله با این پاتوژن را افزایش داده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی جامع اپیدمیولوژی، ویژگیهای بالینی، تشخیص، درمان، واکسن، پیشگیری و کنترل بیماری ناشی ازBDBV، با تمرکز بر شواهد مرتبط با همهگیری سال 2026، انجام شد.
روش کار: این مطالعه یک مرور روایتی ـ تحلیلی از شواهد منتشرشده و گزارشهای معتبر درباره بیماری ناشی از ویروس بوندیبوگیو، با تمرکز بر همهگیری سال 2026 است. منابع علمی و گزارشهای معتبر با استفاده از کلیدواژههای مرتبط باBDBV، بیماری ویروس ابولا، همهگیری، اپیدمیولوژی، تشخیص، درمان، واکسن، پیشگیری، کنترل عفونت و انتقال فرامرزی جستوجو و بررسی شدند. منابع منتخب شامل مطالعات مروری، مطالعات مدلسازی، مطالعات مشاهدهای، گزارشهای بالینی و سیاستی و ارزیابیهای خطر بودند. پس از غربالگری، 13 مقاله بهعنوان منابع اصلی وارد تحلیل و یافتهها بهصورت موضوعی تلفیق و تفسیر شدند.
یافتهها: نتایج نشانداد که همهگیری BDBV در سال 2026 با چالشهایی شامل تشخیص دیرهنگام، محدودیت ظرفیت آزمایشگاهی، کمتشخیصی موارد و دشواری ردیابی تماس همراه بوده است. نبود واکسن و درمان تأییدشده اختصاصی برایBDBV، اهمیت مراقبتهای حمایتی و ارزیابی درمانها و واکسنهای در حال توسعه را برجسته میکند. ناامنی، آوارگی جمعیت، بیاعتمادی اجتماعی، ضعف زیرساختهای بهداشتی و تحرکات فرامرزی نیز کنترل همهگیری را پیچیدهتر ساختهاند. شواهد اپیدمیولوژیک و مدلسازی بر احتمال کمگزارشی قابلتوجه موارد و ضرورت تقویت نظارت منطقهای تأکید داشتند. کنترل مؤثر بیماری نیازمند ترکیبی از تشخیص سریع، ایزولهسازی، ردیابی تماس، پیشگیری و کنترل عفونت، تدفین ایمن، مشارکت فعال جامعه و هماهنگی فرامرزی است.
نتیجهگیری: همهگیری BDBV شکافهای موجود در آمادگی جهانی برای مقابله با فیلوویروسهای کمتر شناختهشده را آشکار کرد. تقویت ظرفیت تشخیص پانفیلوویروس، توسعه واکسنها و درمانهای با پوشش گسترده، سرمایهگذاری در زیرساختهای بهداشتی و آزمایشگاهی و ایجاد نظامهای پاسخ جامعهمحور و هماهنگ فرامرزی برای کاهش خطر همهگیریهای آینده ضروری است.
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
سایر موارد
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |